آنچه هستی هدیه ای است ازطرف خداوند به تو

دستور خروجی:

برای نمایش هر عبارت یا متنی بر روی صفحه نمایش گر از دستور PRINT استفاده می کنیم. دستور PRINT دو حالت مختلف دارد که عبارتند از:

الف) چاپ حاصل عبارات ریاض، برای نمایش حاصل یک عبارت ریاضی، آن را جلوی دستور PRINT می نویسیم.

نکته: در یک عبارت ریاضی می توانید از اعمال جمع (+)، تفریق (-)، ضرب (*)، تقسیم (/)، توان (^) و علامت پرانتز استفاده کنید.

اولویت ( حق تقدم ) اعمال ریاضی در بیسیک

زبان بیسیک برای محاسبه عبارت های ریاضی، اعمال ریاضی را به ترتیب اولویت آن ها انجام می دهد. اولویت اعمال ریاضی در زبان بیسیک به ترتیب زیر است:

پرانتز

توان

ضرب و تقسیم

جمع و تفریق

نکته: در زبان بیسیک، کروشه و آکولاد نداریم، به جای ان ها می توانیم هر چند تا پرانتز که دلمان خواست، استفاده کنیم.

ب) چاپ متن، برای نمایش یک متن روی صفحه نمایش گر، آن متن را داخل گیومه جلوی دستور PRINT می نویسیم

متغیرها ( خانه های حافظه )

برای ذخیره اطلاعات، از خانه های حافظه ( متغیرها ) استفاده می کنیم. حافظه کامپیوتر از تعدادی خانهی حافظه تشکیل شده که در هر کدام می توان یک عدد یا یک کلمه ذخیره کرد. برای استفاده از خانه های حافظه ( متغیرها ) باید اول برای ان ها اسمی انتخاب کرد. اسم گذاری یک خانه حافظه قواعدی دارد که به شزح زیر است:

* اسم یک خانه حافظه حتماً باید با یکی از حروف الفبا شروع شود.

* اسم خانه حافظه فقط می تواند شامل حروف و اعداد باشد.

* اسم خانه حافظه نباید جزء دستورات بیسیک باشد.

نکته: اگر بخواهیم در داخل خانه حافظه، به جای عدد، کلمه ( یا مجموعه ای از حروف الفبا ) ذخیره کنیم، باید در انتهای اسم آن یک علامت $ بگذاریم.

دستور ورودی

دستوری که با آن، رایانه از ما اطلاعات گرفته و در داخل یک خانه حافظه ذخیره کند این دستور INPUT است و جلوی آن اسم خانه حافظه نوشته می شود. مثلاً اگر بنویسیم:

INPUT A

 و آن را اجرا کنیم رایانه از ما یک عدد می گیرد و آن را در خانه حافظه A ذخیره می کند. هم چنین اگر بخواهیم رایانه یک کلمه از ما بگیرد و در داخل خانه حافظه $A ذخیره کند، کافی است بنویسیم:

$INPUT A

نکته: در آغاز اجرای هر برنامه، داخل تمام خانه های حافظه ی عددی که در ان برنامه استفاده شده اند مقدار صفر قرار دارد.

زبان بیسیک این قابلیت را دارد که جلوی یک دستور INPUT، چند خانه حافظه را بنویسیم. مثلاً دستور:

INPUT A,B

هرگاه اجرا شود، دو عدد از ما می گیرد ( که باید با کاما از هم جدا شوند ) و انها را به ترتیب در خانه های حافظه B , A ذخیره می کند